Historie: 1981 - 1985

RKSVN kan in het jubileumjaar al vroeg terugblikken op het voetbalseizoen 1989/1990. Door een mooi najaar in 1989 en de daaropvolgende zachte, droge wintermaanden kon de competitie vlot afgewerkt worden. Als de Neerse voetballers begin mei al de balans op kunnen maken, blijkt die positief te zijn. Eind goed al goed, concluderen Paul van de Beucken, Peter Janssen en Ad Kivits half mei in café 't Klumpke over de achterliggende voetbalmaanden. Eind goed, al goed, denkt ook Nel Ueberbach, de leidster van het damesteam van RKSVN.Nel (37) zit er niet zo over in dat haar elftal de afgelopen maanden geen enkel winspunt wist te vergaren.Omdat de dames toch al op het laagste plan speelden, konden ze niet degraderen. Het minimale resultaat van nul punten heeft ook voordelen: de dames halen daarmee de krantekolommen, op de dag dat ook uitgebreid wordt bericht over de ontvoering van de Kesselse baby Dennise. Eind goed al goed, denken ook de spelers van het tweede en derde elftal, die er niet in slaagde om ondanks een sterke start kampioen te worden. Dat betekende wellicht wel het klassebehoud van RKSVN 1. Trainer Piet Kooiman, de opvolger van Frans Derix, haalde bij zijn komst enkele spelers uit die teams naar het eerste om de drei­gende degradatie af te wenden. Op de laatste competitiedag, zondag 6 mei, lukte dat door VCH uit Blerick thuis met 2-1 te verslaan. Baarlo kwam in Roggel niet verder dan een 0-0 gelijkspel en moet daarom een stapje terug doen.Paul van de Beucken (38) weet hoe het voelt als het eerste elftal naar een lagere klasse wordt terugverwezen. Paul, die in 1963 lid werd van de voetbalclub, mocht mee genieten van de kampioenschappen van de B- en A jeugd in de jaren zestig en het behalen van de titel met het eerste in 1971. Hij was er ook bij toen RKSVN in 1976 de derde klasse, tot nu toe, definitief moest verlaten. Toen stond hij al zeven jaar in het eerste en hij plakte er nog eens bijna evenveel jaren aan vast. Halverwege het seizoen 1983/ 1984 ging Paul lager voetballen. Hij bleef RKSVN trouw als leider/speler van het derde en sinds één seizoen van het vijfde. Met het afhaken van deze routinier kwam plotsklaps meer verantwoordelijkheid te rusten op de schouders van de jongere spelers van het eerste. Een van hen was Peter Jansssen (31), die in 1976 op 17-jarige leeftijd in het eerste debuteerde en daar nog steeds een vaste kracht in is. Als 10-jarige begon Pieërke, zoals hij door iedereen wordt genoemd, als keeper bij de pupillen. Dat de jonge Janssen destijds onder de lat plaats nam, lag een beetje voor de hand: zijn vader Tjeu, zijn oom Sjaên en zijn oudere broer Kueb hadden vroeger immers ook gekeept. Peter was al weer enkele jaren veldspeler, toen hij in 1974 zijn eerste kampioenschap vierde met de B-1-jeugd. In hetzelfde team speelde toentertijd ook Ad Kivits, die in 1970 bij de C-2 begon te voetballen. Na het kampioenschap van de B-junioren hield. Ad het enige jaren voor gezien. In 1975/1976 keerde hij terug bij RKSVN waar hij in het zesde, zevende en achtste speelde en zijn leider Klaas Lispet veel mooie momenten bezorgde door met grote regelmaat te scoren. Ad, inmiddels 32 jaar, had in zijn goede jaren best in een hoger elftal kunnen voetballen, maar hij koos voor de gezelligheid van bovengenoemde elftallen.

Ad klampte een van zijn vaste voetbalmaten, Hans Mingers, vóór het 40-jarig jubileum aan, om met een clubblad voor RKSVN te starten. In de zomer van 1980 kreeg dit idee gestalte en tijdens de receptie in verband met het robijnen jubileum kon de zeskoppige redactie, bestaande uit Piet Berben, Jos Emonts, Piet Emonts, Peter Janssen, Ad Kivits en Hans Mingers het bestuur het eerste exemplaar van De Pingelieër aanbieden. Met pijn in het hart moesten enkele redactieleden in 1985 constateren, dat de inbreng van anderen zo gering was, dat het ondoenlijk bleek om De Pingelieër voort te zetten. Daarmee was het vonnis over het tweede clubblad van RKSVN getekend. In de seizoenen 1965/1966 en 1966/ 1967 had de toenmalige jeugdleider Ben Hendrikx al eens het RKSVN-periodiek Sportief Gesproken uitgegeven. Initiatiefnemer Ad Kivits betreurt het nog steeds dat De Pingelieër niet voortgezet kon worden. Een clubblad is nodig om de mooie momenten de aandacht te geven die zij verdienen. De kampioenschappen van het vijfde en de C-2 in 1982 kwam aan bod, de titels van het achtste en de C-2 in 1983 kregen de nodige aandacht, en in 1985 stonden de kampioenschappen van het zevende en de C-3 uitgebreid vermeld. Het clubblad meldde ook, dat RKSVN in 1981 voor de eerste keer met acht seniorenteams aan het seizoen begon was, en een jaar later zelfs met negen. De Pingelieër stond ook uitgebreid stil bij de spannende periode aan het eind van het seizoen 1982/1983, die RKSVN bijna weer terugbracht in de derde klasse. Dank zij succesvolle nacompetitie, tegen Excelsior uit Blitterswijk, EMS en Limbricht speelde het eerste elftal tegen Willem 1 uit Maastricht in Bunde om een promotieplaats. Honderden RKSVN-supporters omzoomden het terrein van de VV Bunde, op die mooie meidag, en zij zagen de oranje-mannen met 2-1 verliezen.

Zij hadden Willie Driesen, die vanaf februari 1981 tot aan het eind van het seizoen 1984/ 1985 trainer van RKSVN was, die eer zo graag gegund. Driesen was de opvolger van de trainers Piet Mikkers (seizoen 1979/1980) en Guus Peulen, die maar enkele maanden in dienst van RKSVN was. Met groot succes begon Peulen in de zomer van 1980 aan zijn karwei in Neer. RKSVN schakelde in de bekercompetitie achtereenvolgens tweede klasser Helden, hoofdklasser RFC uit Roermond en derde klasser RKSV- Wessem uit. Die mooie reeks wedstrijden herinnert Paul van de Beucken zich, naast het kampioenschap in 1971 en de nacompetitie in 1983, als een van de mooiste periodes uit zijn langdurige voetballoopbaan. De ervaring en voetbalkennis die hij in al die tijd heeft opgedaan, wendt Paul al enige jaren aan als bestuurslid en lid van de elftalcommissie van RKSVN. Aan de moeilijke taak van deze commissie is in de loop der jaren weinig veranderd. In de eerste jaren van de voetbalclub werden de opstellingen bekendgemaakt voor een raam van het kantoor van de meelfabriek van Sjang Geraets (Pietjes Sjang) in de Steeg in Neer; dit gebouw is nu de gemeenteloods. Later werden de papieren met de opstellingen door Frits Berben, jarenlang de motor van de elf talcommissie, tegen een lantaarnpaal tegenover dit pand geniet. Met het verschijnen van Ons Eigen Nieuws in 1956 werden de opstellingen via dit weekblad bekendgemaakt. De leden konden zich in de loop der jaren ook op de hoogte stellen van de samenstelling van de teams bij het aanplakbord aan de kerk, bij drogisterij Simons, de fritures in Neer en het clublokaal. Sinds een paar jaar laat de elftalcommissie de leden aan het begin van het seizoen alleen nog maar weten in welk elftal ze zijn ingedeeld. Daarnaast worden in Ons Eigen Nieuws plaats en tijdstip van de wedstrijden vermeld.

Vanaf augustus 1979 kijkt ook een aantal dames op vrijdag in het dorpsblad waar en wanneer in het weekeinde gevoetbald wordt. Na aandringen van onder anderen Mariet Verstegen-Janssen en Nel Ueberbach-Knoops begon Jac Claessen in dat jaar een aantal Neerse dames de eerste kneepjes van het voetbalspel bij te brengen. Dat viel zo in de smaak, dat onder leiding van trainer Jan van Pol de competitie met andere damesteams werd aangegaan. Dat bleef zo tot aan het einde van het seizoen 1987/1988. De dames van het eerste uur, onder anderen Nel Ueberbach, Trees Bongaerts, Truus Janssen, Gertie Janssen, en Annelies Verstappen vonden het gezien hun leeftijd wel welletjes. De speelster met de meeste aanleg, Corke van Ratingen, was in Leveroy, dat enkele klassen hoger voetbalde, gaan voetballen. De jeugdspeelsters, die in 1986 in het meisjesteam begonnen, waren nog te jong, waardoor Neer in 1987/ 1988 geen damesvoetbal kende. Een jaar later besloten enkele dames bij Roggel te gaan spelen. Dit leidde er toe dat vanaf september 1989 toch weer damesvoetbal in het Neerse sportpark te zien is. De dames worden nu getraind door Jac Houben, en hun begeleidster is Nel Ueberbach, die nog elke week met veel plezier met de jongere garde meegaat.

Het klinkt wat vreemd, maar plezier in het voetballen kan ook tot problemen leiden. In de schooljaren van Ad Kivits en Peter Janssen had de Neerse voetbaljeugd weer eens de geschiedenis lijkt zich te herhalen - eigen buurtteams, die regelmatig tegen elkaar uitkwamen. Op Hanssum voetbalde DORK, aan het Patronaat ONA, De Kappert had zijn Quick Boys en in de„nieuwe buurt" werd 't Smikkeltje geboren. De meeste buurtclubs stierven een vroegtijdige dood, maar de laatste bleef. Niet iedereen heeft het toegejuicht, dat de spelers van 't Smikkeltje, de meesten behoorden tot de selectie van RKSVN, in de zomermaanden het ene toernooi na het andere speelden. De discussie over het zomervoetbal verstomde enigszins toen een nieuw voetbalfenomeen de kop op stak: het zaalvoetbal. Bij sommige RKSVN-leden viel de voetbalhonger in de eerste helft van de jaren tachtig blijkbaar niet te stillen. Het eerste team van de Roermondse zaalvoetbalvereniging Kasteelheren bestond op een gegeven moment louter en alleen uit spelers uit Neer, die ook lid waren van RKSVN. In 1986 werd in cafetaria De Gastronoom het idee geboren in Neer een zaalvoetbalvereniging op te richten. De poging van RKSVN daarmee zelf te starten, mislukte later.Over het voetballen buiten RKSVN-verband is in de loop der jaren al veel gedacht en gepraat. Ook in dit opzicht herhaalt de geschiedenis zich. Liep het ledental van RKSVN aan het eind van de jaren zestig niet terug omdat sommige leden hun voetbalvertier, bijvoorbeeld bij de Stopclub, gingen zoeken? Paul van de Beucken speelde toen in de A-jeugd, Peter Janssen was maar net een pupil, en Ad Kivits woonde nog in Son en Breugel. Nu hebben alle drie hun eigen visie op het voetballen buiten RKSVN-verband.